Atrakcje turystyczne gospodarstw

Są takie dni, gdy na dworze pada deszcz albo mamy już dość wydeptywania ścieżek w górach. A wtedy z pewnością można zagłębić się w ciekawej lekturze, książce wyjętej z podręcznej półeczki w pokoju. Nie musisz się śpieszyć z jej czytaniem.
Gdy nie zdążysz jej przeczytać możesz ją zabrać do domu po zapłaceniu symbolicznej złotówki.

Kiedyś żebroczka była dla nas rarytasem. Przyrządzałam ją trzy raz do roku. A teraz, gdy mamy w sezonie gości to robię ją dwa razy w tygodniu i dzieci wybrzydzają. No i mamy mały problem z jedzeniem, bo jedzenie jest zbyt dobre i dzieci mają już tego serdecznie dosyć. Śmieję się, że najchętniej jedliby już chleb z wodą.

Imię Aggeusz (Chaggai, Aggaios, Aggaus ), przypomina dwa różne imiona: Chaggi i Chaggit i wywodzi się zapewne od rzeczownika chog co oznacza święto, uroczystość. Można zatem tłumaczyć to imę jako „świąteczny, czy też „uroczysty”, urodzony w święto.

To ostatnie zdanie pasuje najbardziej do historii powstania naszego domu w Wiśle:

Kiedyś, gdy moje dzieci były jeszcze małe, przyszła stara babcia z fartuszkami, które roznosiła po domach. Mówię wtedy - „widzę, że Pani jest głodna”. Miałam kartofle i zsiadłe mleko. Poczęstowałam ją. Babinka zjadła i poszła dalej. Wtedy po cichu powiedziałam sobie, że szkoda, że nie przyszła i nie przenocowała się. Wieczorem usłyszałam pukanie do drzwi. Stanęła w nich ta babinka. Powiedziała, że wyczuła u mnie dobre serce. Potem przez lata jeździła do mnie z Chorzowa i mieszkała u mnie za darmo.

Gospodarstwo Emilia leży obok geograficznego początku Wisły. Tutaj łączą się dwie Wisełki (Biała i Czarna) i dołącza do nich potok Malinka. Źródła Wisły znajdują się na stokach Baraniej Góry a w sąsiedztwie naszego ogrodu tworzy się Wisełka albo Mała Wisła. Nazwa ta utrzymuje się aż do ujścia Przemszy.

Goście którzy już do nas raz przyjechali, często do nas wracają. Każdy ich następny wypoczynek u nas, pozwala na bliższe poznanie, co sprawia że czują się jak w domu.

W naszym gospodarstwie można zorganizować imprezy okolicznościowe, urodziny, spotkania integracyjne, sylwester, bale przebierańców, biesiady przy ognisku.

W sezonie raz w tygodniu gospodyni organizuje wspólne grilowanie dla gości:) Jest kiełbaska, smalczyk, herbatka z zielin, ogóreczki własnej roboty.

Na zielone świątki przyrządzamy jajecznicę na polu. Kiedyś gospodarze zbierali się u jednego z nich i wspólnie robili ją na rozgrzanym kamieniu nad ogniskiem. Chłodzili wtedy butelki warzonki (wódkę wiślańską) w strumyku. Zdarzało się, że dzieci rozbijały je kamieniami. U nas, przy jajecznicy spotykamy się z moją siostrą, bratem męża i jego rodziną. Gdy pada deszcz korzystamy z naszej chaty. Nie odpuszczamy.

Moja teściowa Maria, na jednej z pierwszych wycieczek autokarowych, jechała przez całą Szwajcarię aż do Niemiec i z powrotem przez Włochy. Opowiadała nam, że zaniemówiła, gdy zobaczyła domy przystrojone kwiatami. Pierwszy raz w życiu widziała tak dużo pelargonii. Zaraz po przyjeździe do Wisły postanowiła, że wprowadzi konkurs kwiatowy w naszej miejscowości. Jako wieloletnia przewodnicząca Koła Gospodyń Wiejskich zorganizowała coś takiego pod nazwą 'Kwiaty na balkonach'.

Z dawnych czasów pamiętam, że gdy wiosną, po raz pierwszy wypuszczało się krowy na pastwiska, to pod ich brzuchami kulało się jajka ugotowane na twardo - żeby się dobrze pasły. Dla dzieci i gości była to wyśmienita zabawa. Najpierw jajko musiało przeturlać się pod krową a potem trzeba było je zjeść.