W wolnych chwilach lubię haftować obrazki na kanwie. Piszę też wiersze i opowiadania o dawnej Wiśle, mojej ukochanej miejscowości. Rodzinnym nakładem wydałam dwie książki: „Kamienie z wiślańskich zboczy” i „Zerwane liście wspomnień”.
Kilka dobrych lat temu przędłam na kołowrotku owczą wełnę i robiłam na drutach. Dziś robię tylko małe „papućki”, na których widok oglądający je stwierdzają – „Popatrz, to z prawdziwej owczej wełny, ręcznie robione! O, jakie fajne…”.
Tak – to takie małe okruszki dawnych lat w nowoczesnej już Wiśle.
Robótki ręczne, których uczyła mnie moja Mama, po dziś dzień są dla mnie „odskocznią” od codzienności.
Wykonuję też pudełka z kartek na różne uroczystości. Wypełniając je słodyczami lub drobiazgami, można komuś sprawić prawdziwą radość. A o to przecież chodzi!
